http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info opis wybranych ziół en-us Sun, 05 Sep 2010 22:57:51 +0200 Sun, 05 Sep 2010 22:57:51 +0200 Log1 CMS biuro@4poziiiom.pl biuro@4poziiiom.pl 60 http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=gorczyca Gorczyca biała (Sinapis alba) Gorczyca czarna (kapusta czarna - Brassica nigra). Rozrżnia się kilka rodzajw gorczycy. Gorczyca biała ma nasiona jasnozołtawe o średnicy 1,5 do 2,5 mm (Semen Sinapis albae). Te nasiona są lekiem śluzowym i łagodnym dodatkiem do musztard. Gorczyca czarna (Brassica nigra), ktrą botanicy-systematycy nazywają kapustą czarną, ma czarne nasiona (Semen Sinapis nigrae) o średnicy około 1 mm. Zawierają one drażniący olejek (dawne gorczyczniki") i służą głwnie do wyrobu ostrej musztardy. Oprcz tego znana jest gorczyca polna (Sinapis arvensis), oraz nie występująca w Polsce gorczyca sarepska (poprawnie: kapusta sitowa, Brassica juncea). Wszystkie gorczyce należą do rodziny krzyżowych. Są uprawiane, choć spotyka się rośliny zdziczałe. Wszystkie są roślinami jednorocznymi, wyrastają do wysokości 30-60 cm, mają liście szorstko owłosione, kwitną żłto (jak rzepak). Są roślinami miododajnymi, pastewnymi, a ich nasiona używane są w lecznictwie, służą też do wyrobu oleju (jadalny i techniczny), ale przede wszystkim do wyrobu musztardy. Niegdyś w Indiach, Grecji, Rzymie, a także w Azji Mniejszej, gorczyce były uprawiane głwnie jako rośliny oleiste. Obecnie - tak u nas, jak i w innych krajach europejskich - raczej jako surowiec do wyrobu musztardy i jako nasionka przyprawowe. http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=gorczycajakolekarstwo Właściwości lecznicze Nasiona gorczycy białej zawierają 18 do 40% oleju, sarepskiej-23-47%. Prawdę mwiąc, dziś gorczyca i musztarda sarepska powinny się zwać krasnoarmiejska", ponieważ nazwa tej gorczycypochodzi od nazwy miasta w ZSRR, ktre dawniej nazywało się Sarepta, a dziś Krasnoarmiejsk.Oprcz oleju nasiona gorczycy białej zawierają do 25% substancji śluzowych, około 6% składnikw mineralnych, białko, cukry redukcyjne, 4-5% enzymu mirozyny, około 2,5% synalbiny i inne składniki.Nasiona gorczycy białej, ze względu na dużą ilość substancji śluzowych (podobnie jak np. siemię lniane), działają powlekająco. Przy tym w przewodzie pokarmowym pęcznieją i dzięki tym cechom, a także właściwościom lekko drażniącym, przyspieszają ruch robaczkowy jelit, dzięki czemu leczą też skłonność do zaparć. Podaje się je nieraz przy obrzękach lub przy przewlekłych nieżytach pęcherza. Nasiona gorczycy białej rzadko stosuje się same, częściej w mieszankach. A jeśli same, to w rżny sposb przyrządzone. Otż wyciąg na zimno (2 łyżeczki nasion zalać szklanką wody i zostawić na noc) pije się 3 razy dziennie po ćwierć szklanki. Jeśli ten wyciąg był sporządzony z całych nasion, to zawiera tylko śluz i działa osłaniająco. Jeśli jednak przed tym nasiona pognieciemy, to wyciąg będzie zawierał produkty rozpadu synalbiny i działać będzie rozwalniająco i przeciwwzdęciowo oraz będzie łagodzić objawy niestrawności.Zewnętrznie używa się naparu z gorczycy do płukania gardła przy anginie, zapaleniu migdałkw itp. Gorczycę czarną stosuje się w lecznictwie jedynie zewnętrznie, aby drażniła skrę i wywoływała przekrwienie. Nasiona gorczycy czarnej miele się na mączkę, zalewa taką ilością zimnej wody, aby powstało ciasto, z ktrego robi się okłady (na około 15 minut) na schorzałe miejsca. Na przykład w chorobach reumatycznych, blach mięśniowych i stawowych, w rżnych nerwoblach międzyżebrowych i lędźwiowych, w zapaleniu płuc, oprucnej i osierdzia, w blach żołądka i wątroby, w zapaleniach ścięgien itd. Gorczyczniki {Charta sinapisata) bywają też do nabycia w aptekach, choć obecnie są traktowane jako środek nienowoczesny. W zetknięciu ze skrą gorczyczniki (kataplazmy) powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, miejscowe zaczerwienienie i uczucie intensywnego palenia, ale gdyby taki okład trwał dłużej niż 15 minut, mgłby uszkodzić skrę, spowodować zapalenie czy nawet martwicę tkanki. Jeszcze silniej - rzecz jasna - nasiona gorczycy czarnej działają na błony śluzowe. Pobudzają najpierw wydzielanie soku żołądkowego, ułatwiająprzyswajanie pokarmw, ale w nadmiarze mogą spowodować uszkodzenie nerek (krwiomocz, białkomocz), przekrwienie macicy. Olejek gor-czyczny działa podobnie, ale jeszcze silniej i może być stosowany tylko zewnętrznie (np. 2% roztwr etanolowy w blach gośćcowych). Kiedyś nasze prababcie robiły takie kataplazmy: 100 g nasion gorczycy czarnej tłukły na proszek, potem ucierały z letnią wodą na miazgę, przenosiły na lniane płtno i przykładały na bolące miejsce. Kataplazmy przykłada się na krtko, tylko do zaczerwienienia skry. U dorosłych - najwyżej na 10 minut, u dzieci na 3-4 minuty. Stosuje sieje jako lek pomocniczy przy nerwoblach, blach mięśniowych, zapaleniu ścięgien. http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=gorczycajakoprzyprawa Gorczyca w kuchni Był czas, gdy z gorczycy robiło się musztardę w domu. Dziś kupuje się ktrąś z musztard produkowanych przemysłowo. Musztardę sporządza się z całych nasion lub z makuchw, po odciśnięciu oleju. Jakość i smak musztardy zależą od gatunku gorczycy i od dodatkw: octu, wina i przypraw (czosnek, pieprz, liść laurowy, cynamon, goździki, estragon, imbir, gałka muszkatołowa, kardamon, kminek, cebula, sardele, chrzan, cukier itd.). Musztarda zawiera 18-30% gorczycy, 3,5% octu lub wina, 1-5% soli, 0,5% przypraw. Ostre musztardy zawierają część nasion gorczycy czarnej lub sarepskiej. Średnio ostra musztarda ma ich na ogł 10%, ostra musztarda-do 50%, a bardzo ostra może być produkowana niemal z samej tylko gorczycy czarnej, ewentualnie z dodatkiem sarepskiej. Musztarda pobudza wydzielanie sokw trawiennych; ułatwia i przyspiesza przez to trawienie. Rwnocześnie działa bakteriobjczo. Dla zdrowych jest polecana, a osoby na diecie" muszą bardzo uważać i raczej ograniczyć się do łagodnych gatunkw musztardy. Nasiona gorczycy są używane w domu i przemyśle przetwrczym przede wszystkim do marynat i kiszonek. Mają właściwości bakteriobjcze, więc ułatwiają przechowywanie produktw. Bez gorczycy nie ma dobrych pikli, ogrkw konserwowych, dyni lub kabaczkw marynowanych, grzybkw w occie i wielu innych marynat. Gorczycę można dodawać do sosw (odrobinkę!), do surowej kapusty, masła ziołowego, duszonych kabaczkw, a także jako przyprawę do mięs. Korniszony: nie wyrośnięte, zupełnie zielone, drobne ogrki starannie wyszorować szczotką i przepłukać. Nakłuć widelcem lub szpilkami wbitymi w korek, albo obciąć im starannie końce, zalać mocną, chłodną solanką (10 dag soli na litr wody, przegotować, ostudzić). Po upływie doby solankę odlać, a korniszony poukładać w słoikach. Przyrządzić zalewę: na każdy kilogram korniszonw bierze się pł litra 6% octu, 5 ziaren pieprzu i tyleż ziela angielskiego, 1 duży liść laurowy, sl i cukier do smaku. Ocet wraz z tymi przyprawami gotuje się do zawrzenia pod przykryciem, a potem dodaje do niego łyżeczkę nasion gorczycy białej, 3-4 cebule sparzone, pokrajane w plasterki, lub kilka cebulek drobnych w całości (cebule muszą być uprzednio sparzone wrzątkiem) oraz 1 ząbek czosnku. Te dodatki smakowe dodaje się wraz z ostudzoną zalewą i przyprawami do korniszonw i zostawia do następnego dnia. Na drugi dzień zlewa się samą zalewę (bez dodatkw), dodaje 5 łyżek świeżego octu, doprowadza do wrzenia, a potem - ostudzoną zalewa się korniszony i zamyka słoiki. Niektrzy dodają gwiazdki z marchwi, słupki chrzanu - dla smaku i urody. A kto nie lubi korniszonw zbyt ostrych, zalewa je octem rozcieńczonym pł na pł z wodą, ale taką marynatę trzeba pasteryzować 20 minut przed przechowywaniem.Tak samo przygotowuje się zalewę do pikli. Podobnie-do dyni marynowanej, dodając jednak więcej cukru (do smaku), goździki, cynamon i imbir, a także gorczycę białą. Pikle z ogrkw: duże, całkowicie dojrzałe, żłte, a nawet lekko zbrązowiałe ogrki obiera się ze skrki i kraje wzdłuż na semki. Następnie starannie odcina się gniazda nasienne, zostawiając sam miąższ ogrka. Otrzymane płaty przesypuje się solą, biorąc 5 dag soli na 1 kg płatw i odstawia, by puściły sok i zwiotczały. Na drugi dzień sok się odlewa, płaty układa ściśle w idealnie czystych słojach, przekłada sparzoną cebulą i zalewa zalewą (jak przy korniszonach). Po dwu dniach zalewę się zlewa, dodaje kilka łyżek świeżego octu, dodaje 8-10 dag cukru na litr zalewy, zagotowuje pod przykryciem (ocet wrze już przy 70C), studzi i zalewa pikle. Słoiki zamyka się szczelnie i przechowuje w chłodnym miejscu. http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=hyzoplekarski Hyzop lekarski Cż to za piękna i pożyteczna roślina! Jest byliną, podkrzewem wyrastającym na wysokość od 20 cm do 1 m. Kwitnie fiołkowo, rzadziej rżowo lub biało. Kwiaty wyrastające z kątw liści są zebrane w nibyokłkach. Lubi miejsca suche, słoneczne, na wapiennych skałach lub pod murkami. Nieraz zdobi skalne ogrdki. Do celw przyprawowych można podskubywać" listki hyzopu już w pierwszym roku uprawy. Do suszenia ścinamy grną część pędw w lipcu (początkowy okres kwitnienia), poczynając od drugiego roku. Hyzop jest rośliną wybitnie miododaj-ną, poza tym leczniczą i przyprawową. Sadzi się go u nas w ogrodach, spotyka się rwnież zdziczały. Hyzop pochodzi z południowo-zachodniej Azji, rośnie też na południu Europy. Znany był od bardzo dawna. Jego nazwa pochodzi od arabskiego słowa azzof, co znaczy: święte ziele. Do dziś w języku francuskim hyzop ma dwie nazwy: hysope, ale i święte ziele {herbe sacre). O hyzopie wspomina też Biblia. W ciągu stu lat powstały 22 księgi, ktrych autorzy poświęcili się rozważaniom, czy biblijny hyzop to roślina ktrą obecnie zwie się hyzopem, czy nie. I jak to zwykle bywa, dyskusjom nie było końca. Wreszcie powstały dwa obozy: jedni twierdzili, że hyzop, a inni że majeranek albo pokrewna mu lebiodka. Dla Hebrajczykw hyzop był rośliną świętą i oczyszczającą. Wiązano kilka gałązek razem, by służyły za kropidło i skrapiano drzwi, progi i okna nowych domostw. Dziewiąty werset 51 Psalmu głosi: asperges me hyssopo et mundabor (skrop mnie hyzopem, a stanę się czysty). Więc kropiono hyzopem wszystkich i wszystko, co się zetknęło z umarłymi. Bo hyzop oczyszczał fizycznie, moralnie, psychicznie...Może i stąd powstała taka silna wiara w to, że hyzop chroni przed wszelkimi chorobami: od gruźlicy po dżumę, od wątroby po astmę. W okresie Odrodzenia wciąż jeszcze hyzop uważano za niezwykle skuteczny lek. Ceniony był też bardzo przez mnichw, benedyktyni i cystersi zawsze mieli hyzop w swoich ogrodach przyklasztornych. Gdziekolwiek zawędrowali i osiedlali się, tam zjawiał się wraz z nimi hyzop, podobnie jak wiele innych ził leczniczych. W XVI wieku hyzop musiał być już w Polscedobrze znany, gdyż słynny w owych czasach lekarz, Marcin z Urzędowa pisał o nim w swoim Herbarzu: Izop {Hyssopuś) jest ziele znakomite, rzadko kto by go nie miał w swoim ogrdku"... http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=leczeniehyzop Właściwości lecznicze Dziś, na znaczeniu leczniczym hyzop bardzo stracił. To nie dawne czasy, gdy krlował wśrd ził lekarskich. Obecne badania wykazały jednak, że rzeczywiście to ziele ma pewne właściwości lecznicze. Zawiera około 8% garbnikw, flawonoidy, kwasy organiczne, a także 0,3 do 0,9% olejku lotnego o słodkawym smaku i aromatycznym zapachu, trochę przypominającym kamforę. Hyzop jest dobrym środkiem wykrztuśnym i pobudzającym oddychanie oraz silnym środkiem przeciwpotowym. Poza tym działa moczopędnie i poprawia trawienie. W tym celu przygotowuje się napar z pł łyżki suszonego ziela na szklankę wody. Pić 2-3 razy dziennie po pł szklanki naparu. Albo przygotowuje się napar z 10-20 g ziela na litr wrzącej wody. Macerować 2-3 godziny. Nie wolno hyzopu pić, czy jadać jako przyprawy zbyt wiele, bo silnie pobudza ośrodki nerwowe, a poza tym większe ilości olejku lotnego wydalanego przez błony śluzowe płuc, mogą powodować podrażnienia i nawet nadmierne przekrwienie. Niemniej hyzop nieraz już pomgł chorym na przewlekłe schorzenia oskrzeli (zwłaszcza przy dychawicy oskrzelowej), przy nadmiernych potach, a także jako płukanka przy zapaleniu dziąseł itp. Dla niejednej osoby może być ważne właśnie to, że hyzop zmniejsza wydzielanie potu, podobnie jak szałwia, to znaczy za pośrednictwem ośrodkowego układu nerwowego. http://www.zdowe-odzywianie.kupujetutaj.info/index.php?q=hyzoplekarskiwkuchni Hyzop w kuchni Obecnie hyzop ma o wiele większe znaczenie jako przyprawa, niż jako lek. Szczeglnie ceniony był i jest w Hiszpanii, południowej Francji, we Włoszech... Ostanio propaguje się go i u nas, jako niedocenianą przyprawę, a rwnocześnie... roślinę ozdobną. Można przecież listki hyzopu skubać prosto z rabatki. Przy tym 2-3 rośliny zupełnie wystarczą na potrzeby domowej kuchni. Do czego używa się hyzopu? Przede wszystkim do zaostrzenia smaku mdłych potraw. I u nas w dawnych czasach dodawano hyzopu do zupy ziemniaczanej, fasolowej, a także do serw i twarogw, do pasztetw. Dziś poleca się też świeże posiekane lub suszone sproszkowane ziele do surwek i sałat oraz do wszelkich potraw z fasoli. We Francji i Hiszpanii dodaje się szczyptę hyzopu do wielu sosw, do majonezu, do rżnych sałatek jarzynowych. Ponadto hyzopem przyprawia się rżne wdki gatunkowe, wermuty i likiery (benedyktynka, chartreuse), a na Wschodzie dodaje się go do orzeźwiającego napoju: sorbetu. Nigdy nie daje się tej świętej rośliny" zbyt wiele, ponieważ jej silny aromat mgłby zabić wszelkie inne.